|
MAZUREK KAJMAKOWY ?PAN KASZTELAN" |
|
|
|
30 dag mąki krupczatki
3 żółtka ugotowane na twardo i 1 żółtko
surowe 10 dag masła lub margaryny 10 dag cukru pudru paczka cukru waniliowego
Żółtka ugotowane na twardo przetrzeć przez nylonowe sito i dodać do przesianej mąki. Dodać surowe żółtko, lekko wyrobić i posiekać z zimnym masłem na ?kaszę". Dodać cukier puder przesiany z cukrem waniliowym i szybko zagnieść ciasto. Uformować kulę, zawinąć w folię spożywczą i wstawić do lodówki na minimum 30 minut. Część ciasta odłożyć na zrobienie kantu, a resztę rozwałkować i wyłożyć nim formę do pieczenia. Z pozostawionego ciasta uformować ozdobny rant i posmarować go żółtkiem. Ciasto nakłuć widelcem, wstawić do nagrzanego piekarnika (200-220°C) i upiec na złoty kolor.
Masa kaj makowa (I):
1 puszka skondensowanego mleka 3 łyżki masła 3 łyżki miodu
1 1/2 szklanki cukru (jeśli mleko jest niesłodzone)
1 cukier łub aromat waniliowy
2 jajka
cukier puder, ewentualnie bakalie lub owoce z kompotu
Wszystkie składniki masy (mleko, cukier, masło, miód, esencję waniliową i 2 żółtka) podgrzewać, stale mieszając, drewnianą łyżką, na niewielkim ogniu (najlepiej na płytce ochronnej) w teflonowym garnuszku, uważając, aby masa nie zawrzała, a jedynie nabrała jednolitej konsystencji.
Lekko ostudzoną masę wylać na podpieczone ciasto i wstawić do nagrzanego piekarnika (150-180°C) na 20 minut. Białka ubić ze szczyptą soli na sztywną pianę, dodając pod koniec ubijania (po łyżeczce) cukier puder, wyłożyć na masę i zapiekać jeszcze 5 minut, aby piana nabrała lekko złocistego odcienia. Przybrać dowolnie owocami z kompotu lub bakaliami.
Masa kaj makowa (II):
2 szklanki tłustego mleka
40 dag cukru
cukier lub aromat waniliowy
10 dag margaryny lub masła
ewentualnie 1 łyżka karmelu (dla koloru)
Mleko przelać do płaskiego rondla, dodać cukier i, stale mieszając, gotować na silnym ogniu do chwili, gdy upuszczona na talerzyk kropla masy szybko zastygnie. Dodać tłuszcz i energicznie ucierać, dodając aromat waniliowy i pokruszony karmel. Masę wylać na ostudzony spód (nie trzeba już zapiekać). Dowolnie przybrać.
|
